Er was eens...

.... ja, zo beginnen de meeste sprookjes. Graag wil ik jullie vertellen hoe mijn sprookje Geluk in de Liefde is ontstaan. In 2009 leukte ik verschillende dingen op met fimo klei. Zo werd werkelijk alles aangegrepen om weer een nieuwe creatie te maken. Ik maakte schilderijtjes in 3D, toverde tandendoosjes om in persoonlijke exemplaren en liet simpele vogelhuisjes veranderen in prachtige muziekdoosjes. Alle kinderen van mijn vriendenkring kregen wel een zelfgemaakt cadeautje van me. Mijn man is webdesigner, dus ontwierp een website voor mijn knutsels. FimoGifts heette het, super leuk om te doen, maar laten we eerlijk zijn... lucratief was het niet. 

Totdat in 2010 een stel bij me kwam met de vraag of ik ook taarttoppers kon maken. We spraken af dat ik eerst de bruid zou namaken en haar goedkeuring zou vragen voor het resultaat. Zou ze blij zijn dan ging ik door, zo niet dan zou de opdracht stoppen. Maar beiden waren we super enthousiast en ik mocht mijn allereerste taarttopper afronden. Wat vond ik het bijzonder om zo een kijkje in de keuken te krijgen van iemands huwelijk, die ik niet persoonlijk ken. Ik kon aan niets anders meer denken en adrenaline gierde door mijn lijf. Op mijn werk, ik was destijds office manager, riep ik het tegen iedereen die het maar horen wilde. Al snel volgden er vanuit mijn werk nog twee opdrachten. Mijn nieuwe verslaving was geboren. Ik stond er mee op en ging er mee naar bed. Op een avond was ik alleen thuis en zat maar te dubben over de naam die ik hieraan moest geven, totdat ineens 'geluk in de liefde' door mijn hoofd schoot. Dit moest het worden! Direct heb ik gecheckt of het url nog beschikbaar was en heb het direct geclaimd. Mijn man werd wederom aan het werk gezet voor een andere website en Geluk in de Liefde werd een feit.

Na 4 jaar dit op hobbybasis te hebben uitgevoerd, begonnen de nachtelijke uurtjes me op te breken. De taarttoppers werden namelijk allemaal in de avonden gemaakt, ik had tenslotte nog m'n baan ernaast. Steeds meer begon het kantoorwerk me tegen te staan, zag er de toegevoegde waarde niet meer van in en kon alleen nog maar denken aan taarttoppers en nieuwe ontwerpen. Alles werd steeds professioneler: mijn website, mijn verpakkingen, de kwaliteit van de taarttoppers, de huisstijl. Tot ik in de periode terecht kwam dat we op een of andere manier aan alle kanten knel kwamen te zitten met de opvang van onze twee dochters. Het ging ons thuis steeds meer tegenstaan dat we alles maar half-half konden doen en ons in allerlei bochten moesten wringen om de meiden overal op tijd te krijgen. De knoop werd doorgehakt, ik zou mijn baan opzeggen en me volledig wijden aan het moederschap en mijn eigen onderneming... Geluk in de Liefde. Tot op de dag van vandaag heb ik daar geen minuut spijt van gehad. Wat is het zalig om iedere dag bezig te kunnen zijn met wat je ECHT leuk vindt en dat deze uren flexibel in te vullen zijn, zodat het prima te combineren is met thuis. Ik heb er in ieder geval van geleerd... leef je droom! En mijn droom is nog lang niet voorbij, de nieuwe ideeën blijven door mijn hoofd razen... okee, misschien is dat ook gelijk het nadeel van een creatief persoon. ;-) Ik hoop in ieder geval nog heel veel bruidsparen blij te kunnen maken met mijn taarttoppers en trouwbedankjes.

Liefs, Dewy